20/8/2008 - eski zamanlar

Cep telefonumuz yoktu o zamanlar. Ve biz jetonlu telefonlardan arardık sevgililerimizi. Sıra beklerdik telefon kulübeleri önünde ve jeton biterdi tam “seni seviyorum” diyecekken. Bu yüzden önemliydi dakikalar ve biz bilirdik zamanın kısıtlı olduğunu. Ve yaşardık o yüzden içimizden geldiğince, ertelemeden. Ve söylerdik özlediğimizi, sevdiğimizi içimizden geldiği an. Çünkü bilirdik her an bitebilir hayatın bize tanıdığı zaman ve kalabiliriz biz elimizde ahize sevdiğimizin yüreğine dokunamadan.

Sevişmeler öpüşmeyle başlar, öpüşmeyle biterdi. Sevişmek sevmekten gelirdi. Sevişmek oyun oynamaktı.

Ve kalem kağıt ile mektup yazardık. Vermek önemli değildi. Yazardık. Bir satır kalsın isterdik bizden geriye.

Ve postanelerden pulların üstünü damgalatırdık. Aşk mektupları pul ve damga ile giderdi sevdiceğin ellerine. Sevdiceğin elleri vardı mektupları alacak. Mektuplar vardı içinde aşk olan.

Aşk vardı.

Jetonlar kart oldu, aşklar laf.

Kartlar telefon oldu, aşklar yalan.

Dünya yalan. Zaman yalan.

Şimdi yakalanmıyor.

21/8/2008 - Eski Sevmeler...

21/8/2008 - Bu duyguları Anlayabilecek insanlar çok Klamdı sanırım